KOŚCIÓŁ P.W. ŚWIĘTYCH WINCENTEGO I MARCINA


POWRÓT DO STRONY GŁÓWNEJ

Parafia wzmiankowana w 1399, przypuszcza się, iż kościół istniał tu już od poł. XIII wieku, gdyż w 1265 roku Skórzewo było własnością proboszcza katedralnego, czyli musiał znajdować się tu kościół parafialny. Kościoły w Skórzewie, Konarzewie, Dopiewie należały do dekanatu bukowskiego, diecezji poznańskiej.

Istnienie kościoła potwierdzają też kolejne dokumenty, z 1464 roku dotyczy darowizny ogrodu tutejszemu plebanowi, przekazanej przez ówczesnych właścicieli Skórzewa  -  Wincentego i Jakuba Skórzewskich. Budowę pierwszego kościoła datuje się na koniec XV wieku wzniesioną przez właścicieli wsi Drogosławów -  Skórzewskich, będących jednocześnie kolatorami, potwierdzają to jeszcze wizytacje kościelne z 1628 roku. Natomiast od roku 1695 prawo patronatu, wizytacji Zalaszowskiego, przypisane jest właścicielom wsi Dąbrowa, wtedy też opisano kościół jako murowany, dachówką pokryty. W ciągu dwóch następnych wieków podupadł, odnowił go w 1785 roku ówczesny dziedzic Skórzewa Florian Wyssogota - Zakrzewski. Stary kościół rozebrano w 1927 i rozpoczęto budowę nowego - zachowanego według projektu architekta Mariana Andrzejewskiego z Poznania. Nowy kościół wzniesiono staraniem ówczesnego proboszcza ks. Stanisława Kozierowskiego /1874-1949/, historyka, językoznawcy, autora cennych opracowań nazw miejscowych i fizjograficznych Wielkopolski w badaniach toponomastycznych. W swojej książce pt. "Szematyzm historyczny ustrojów parafialnych dzisiejszej archidiecezji poznańskiej" w 1935 wydanej w Poznaniu, zamieścił kalendarz budowy kościoła w Skórzewie. Do powstania tego kościoła głównie przyczynili się Roman i Teresa z Zamojskich Czartoryscy z Konarzewa i K.Tempelhoff z Dąbrówki, na budowę wydano około 250 tysięcy złotych.

OPIS  KOŚCIOŁA

Plan zbliżony do prostokąta. Nawa główna trzyprzęsłowa, z dwoma pierwszymi przęsłami nieco krótszymi i trzecim kwadratowym /środkowym/; prezbiterium równe szerokością nawie głównej, dwuprzęsłowe, zamknięte trójbocznie. Po bokach nawy głównej dwie dwuprzęsłowe wąskie nawy boczne. Po bokach prezbiterium dwie prostokątne, analogiczne dobudówki /zakrystia i magazyn/. Przed nawą główną, wysunięta przed lico fasady, kwadratowa wieża z kruchtą w przyziemiu. Typ bazylikowy, trzynawowy z transeptem i jednonawowym prezbiterium, sklepienia gwieździste.

Korpus kościoła /nawa główna z prezbiterium oraz ramiona transeptu/ nakryty wysokim dachem.  Nawy boczne i dobudówki przy prezbiterium nakryte osobnymi, wysokimi dachami pulpitowymi. Wieża, w dolnej i środkowej części, ponad kalenicą dachu korpusu masywna o przekroju kwadratowym. Zwraca uwagę portal wejściowy, wykonany rzeźbiarsko w kamieniu, dekoracyjny. Składa się z dwóch kolumn o kwadratowych trzonach z korynckimi kapitelami, na przełamanym belkowaniu duży kartusz z płaskorzeźbioną monstrancją nad głową anioła na skrzydłach. Portal wieńczą dwie wydatne woluty zakomponowane nad kartuszem.

POWRÓT DO STRONY GŁÓWNEJ